Dat Cambodja weer een 'tikkie' anders zou worden dan Thailand en Laos werd ons al snel duidelijk. Bij de grens betaalden we voor elke stempel wat smeergeld aan de officials, in de bus werden we opgelicht en bij aankomst in Siem Reap werden de hekken gesloten en hadden we geen andere keus dan de door hun aangeboden tuk-tuks te nemen. Vermoeid, zoveel dollars lichter en teleurgesteld kwamen we midden in de nacht aan in ons guesthouse. Eindelijk een schone! De volgende ochtend kwamen we erachter dat het guesthouse nog meer benefits had. We werden vriendelijk en beleefd aangesproken (dit waren we al een tijdje niet meer gewend), het ontbijt was inbegrepen, het internetgebruik was gratis en we kregen ook een dinervoucher. We hebben dan ook de rest van de dag het terrein niet verlaten en hebben er nog 5 nachten aan vastgeplakt.
De volgende dag gingen we eindelijk datgene bezoeken waarvoor we kwamen: een van de acht wereldwonderen, de Angkor tempels. Op de fiets hebben we door de hitte een aantal indrukwekkende ruines bezocht. Er zijn behoorlijk wat tempels en sommigen liggen kilometers uit elkaar waardoor we 's avonds behalve onder de indruk ook een beetje tempelmoe en behoorlijk fietsmoe waren. Angkor Wat (de bekendste tempel) hadden we voor de volgende dag bewaard, deze schijnt namelijk heel mooi te zijn bij zonsopgang. Daar stonden we dan om 05:15 met een massa andere toeristen te wachten tot de zon achter de tempels opkwam. Het was prachtig en zeker het vroege opstaan waard. De rest van onze dagen in Siem Reap hebben we rustig aan gedaan. Een avond zijn we met Jim uit eten geweest. Jim is een Amerikaanse man van Koreaanse afkomst die we in Chiang Mai (Thailand) tijdens ons motortochtje bovenop een berg hebben ontmoet. Hij werkt een jaar als vrijwilliger bij een weeshuis in Siem Reap. Het was gezellig en interessant om over zijn ervaringen te horen.
In Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja, zijn we maar niet te lang blijven hangen. De stad zag er ontzettend vies uit, er was zichtbaar veel armoede (veel jonge bedelende kinderen, lijmsnuivende kinderen, enz.) en Q had er allerlei ontmoedigende verhalen van andere reizigers over gelezen (afpersingen, bedreigingen met wapens en dergelijke). We zijn nog wel naar het Tuol Sleng museum en de 'Killing fields' geweest. De Tuol Sleng was vroeger een middelbare school maar diende in de tijd van de Khmer Rouge als een gevangenis (S-21) waar duizenden mensen op een wrede manier werden gemarteld om vervolgens afgevoerd te worden naar de 'Killing fields'. Hier staat tegenwoordig een stupa gevuld met skeletten en kleding van de mannen, vrouwen en kinderen die ze hebben gevonden in de massagraven. We werden er somber van (zacht uitgedrukt)! Zelfs een troostijsje kon geen troost bieden. De brok in de keel bleef.
Een ding wat wel leuk was om te zien in Phnom Penh, is het verkeer. Dit is namelijk een chaos! Netjes invoegen, doen we niet aan! Als je wil afslaan of stoppen, doe je dat gewoon zonder te kijken. En tegen het verkeer inrijden, moet toch kunnen!?!? We stonden vol verwondering te kijken en vroegen ons af hoe het kan dat er zo weinig ongelukken gebeuren.
Aangezien we zo kort in Cambodja waren en zo weinig plekken hebben bezocht, hebben we maar een beperkte indruk van het land kunnen krijgen. Wat wel duidelijk zichtbaar is, is de armoede. Men werkt heel hard om de kleine beetjes bij elkaar te schrapen. Dit zie je bijvoorbeeld terug bij de tuk-tuk chauffeurs op straat. Ze vechten bijna voor een ritje en gaan uiteindelijk akkoord met een prijs waar ze nauwelijks winst op maken.
Bilo nam je odmah jasno da je sve u kambodji 'malkice' griugacije nego u Tailandu i Laosu. Na granici smo za svaki pecat nekoliko dolara morali platiti granicaru (ako se bunis, ne vrate ti pasos dok ne platis), u autobusu su nas zeznuli za nekoliko dolara i kad smo stigli na stanicu u Siem Reap zatvorili su ogradu tako da smo morali uzeti tuk- tuk (vrsta taksija u Aziji) koji oni nude. Dobro dosli u kambodju! Umorni i razocarani stogosmo u sred noci u nas hotel. Napokon jedan koji je cist! Sutradan je ispalo da je hotel ne samo cist nego i pravo dobar. Svi radnici su bili jako fini (ovo nismo bili navikli u Laos), imali smo svako jutro dorucak, koriscenje Interneta je bilo bezplatno i dobili smo kupon za bezplatnu veceru. Citav dan nismo izasli iz hotela i tu smo ostali jos pet noci.
Sutradan smo napokon posjetili to za sto smo u Kambodju dosli: jedno od osam cuda svjeta, hramovia Angkora. Na biciklu smo po vrucini posjetili nekoliko impresivnih rusevina. Ima tu puno hramova a neki su kilometre udaljeni od drugih, tako da smo na vece osim impresionirani bilo pravo umorni. Angkor Wat (najpoznatiji hram) smo ostavili za sutradan. Ovaj bi trebao da bude pravo lijep za izlaz sunca. Tako smo ti mi u 05.15 sa jos masom turista cekali da se sunce iza hramova pojavi. Izgledalo je stvarno divno i vrijedilo je rano budjenje. Ostale dane u Siem Reap smo proveli odmarajuci se. Jedno vece smo izasli na veceru sa Jim. Jim je Amerikanac (rodjen u Korei) kojeg smo upoznali na vrh brda blizu Chiang Mai (Tailand) dok smo se vozali motorom. On radi godinu kao dobrovoljac u jednom sirotistu u Siem Reap. Bilo je interesantno cuti njegova iskustva.
U Phnom Penh, glavnom gradu Kambodje, nismo dugo ostali. Grad je izgledao jako prljav i siromasan (puno male sjece koja prose, djece koja uzdisu ljepilo itd.), a Quirijn je citao neke strasne price od turista koji su tu vec bili (kradje, pretnje oruzjem itd.). Posjetili smo samo Tuol Sleng muzej i 'Killing igralista'. Toel Sleng je nekad bila srednja skola a za vrijeme 'Khmer Rouge' je koristena kao zatvor (S-21) gdje su hiljade ljudi mucenji prije nego sto su bili odvezeni do 'Killing igralista'. Ovdje danas stoji stupa puna odjece i kostiju od muskaraca, zena i djece koje su nasli u masovnim grobnicama. Bilo je tuzno! Cak ni sladoled nije mogao da otjera ruzan osjecaj.
Jedna stvar koja je jako interesantna u Phnom Penh je saobracaj. Pravi haus! Na kulturni nacin se ubaciti, ma kakav! Ako moras skrenuti, jednostavno skrenes bez gledajuci dali mozes ili ne mozes. A voziti u suprotnom smjeru, ko kaze da je zabranjeno?!?!
Posto smo bili kratko u Kambodji i posjetili samo dva grada nismo bas dobar utisak mogli dobiti o zemlji i ljudima. Ali sta se i u kratkom vremenu moze primjetiti je siromastvo naroda. Ljudi rade dan noc, samo da prezive. Ovo se vidi n.p. kod tuk- tuk sofera na ulici. Svadjaju se i pobili bi se skoro za voznju. Tad se mozes cjenkati skoro do kraja, povest ce te i za minimalnu zaradu.
Looking for inspiration for your next trip?
Read much more about Kambódía on the KILROY travels website
Darlene Zo herkenbaar!!!!!! Precies de indruk die ik kreeg van Cambodja... Afgezet bij de grens, armoede, chaotisch verkeer, maar... ook weer schitterend!