Hoewel we eerst van plan waren om Bangkok vanwege de onrusten nog een paar dagen te mijden, besloten we bij aankomst toch te blijven. Dit bleek een goede zet te zijn. De avondklok was de dag ervoor afgeschaft, het heerlijke eten was op elke straathoek te vinden en de stad kwam langzaam weer op gang. Na 6 maanden reizen hadden we het gevoel wel genoeg sightseeing te hebben gedaan en besloten onze dagen te slijten met relaxen, winkelen en zoveel mogelijk nieuwe gerechten en rare toetjes uit te proberen (zonder de oude toppers te verwaarlozen). Een dag wilden we uit schuldgevoel iets cultureels doen en hebben toen de grootste en meest indrukwekkende tempel van Thailand bezocht: Wat Pho. Dit was meteen ook de mooiste tempel die we tijdens onze hele reis hebben gezien. Nadat we deze hadden bezocht was het schuldgevoel volkomen verdwenen en hebben we een ijsje gehaald en zijn we de markt op gegaan.
Na een weekje in Bangkok was het tijd voor onze meditatieretreat. Deze vond plaats op een afgelegen lokatie in het noord-oosten van Thailand. De omgeving was werkelijk prachtig: overal groen, geen verkeer, geen tv, geen internet, etc. Ja, dat is even wat anders na 6,5 maand constant nieuwe stimuli. Ons dagelijkse schema zag er als volgt uit:
- 05:00 Opstaan
- 05:30 Meditatie
- 06:15 Yoga
- 07:00 Ontbijt + vrije tijd
- 09:00 Theorie
- 10:00 Meditatie
- 11:00 Lunch + vrije tijd
- 13:30 Yoga
- 14:00 Meditatie
- 15:00 Theorie
- 16:00 Refreshments (Yoghurt, thee, kaas)
- 17:00 Vrije tijd
- 19:00 Meditatie
- 20:00 Theorie
- 21:00 Voorbereiden om te slapen
- 21:30 Slapen
Iedereen had een eigen kamertje en de hutjes van de mannen en vrouwen waren gescheiden. We mochten een week lang geen enkel fysiek contact hebben. Heel apart om elkaar steeds te zien maar niet eens een knuffel te kunnen geven voor het slapen gaan en het te moeten doen met 'welterusten, schat'. Al met al hebben we een heerlijke, rustige, leerzame, soms frustrerende (Amina: 'Ik kan niet zo lang stil zitten'. 'Ben ik nu heel diep aan het mediteren of aan het slapen?') week gehad. Het was een hele ervaring die we absoluut niet hadden willen missen.
Voordat we naar huis gaan wilden we nog op een andere manier ontspannen, namelijk op een Thais eiland. We zitten nu al 5 dagen op Koh Chang te relaxen. Gelukkig hebben we een tv op onze kamer en kunnen we het WK rustig volgen zonder een fortuin uit te geven aan drankjes in een bar waar allemaal Westerse mannen zitten met jongere Thaise meisjes. We kunnen zelfs het Nederlands/Belgisch nieuwskanaal ontvangen en beginnen de thuiskriebels aardig te voelen. Het enige jammere is dat we het aantal zonuren dat we deze week hebben gehad op een 1 hand kunnen tellen. De Thai vinden het prima, hoe witter hoe beter. Maar het is niet helemaal ons idee van een tropisch Thais eiland. We overwegen dan ook om eerder terug te keren naar Bangkok. Daar is naast het WK, eten en massages tenminste nog iets anders te doen.
P.S. Voor iedereen die het nog niet wist maar het zich afvroeg: we komen maandag 28 juni om 14:10 aan op Schiphol. Zaterdag 3 juli vertrekken we voor een maand naar Bosnie.
I ako smo prvo planirali da radi nemira ne ostanemo u Bangkoku, smo pri dolasku ipak odlucili da ostanemo. Ovo je ispala dobra ideja. Vecerni sat se dan ranije ukinuo, dobro jelo se opet na svakom cosku moze naci, grad se polahko budi. Poslje 6 mjeseci putovanja imali smo osjecaj da smo dosta izvodili turista i odlucili smo da dane provedemo odmarajuci se, hodanjem po prodavnicama, pijacama i probanjem sto vise novih jela i cudnih deserta. Jedan dan nas je savjest pekla i otisli smo da vidimo najveci i najimposantniji hram u Tailandu: Wat Pho. Ovo je stvarno bio naj naj lijepsi hram koji smo na nasem citavom putovanju vidjeli. Posto smo ga obisli, nije nas savjest vise nimalo pekla pa smo kupili sladoled i otisli do prve pijace.
Poslje citave sedmice u Bangkoku doslo je vrijeme za nas kurs meditacije. Ovaj se odrzao na jednom mirnom mjestu u sjeverno-istockom djelu Tailanda. Okolina je bila stvarno prelijepa: svugdje zelenilo, nigdje auta, televizije, interneta, itd. Ovo nismo bili navikli. zadnji 6,5 mjeseci smo svaki dan vidjeli nesta novo, culi nesta novo i naucili nesta novo. A sad, 7 dana tisine bez vanjskih stimuli. Svaki dan nam je ovako izgledao:
05:00 Budjenje
05:30 Meditacija
06:15 Yoga
07:00 Dorucak + slobodno vrijeme
09:00 Teorija
10:00 Meditacija
11:00 Rucak + slobodno vrijeme
13:30 Yoga
14:00 Meditacija
15:00 Teorija
16:00 Refreshments (Jogurt, caj, sir)
17:00 Slobodno vrijeme
19:00 Meditacija
20:00 Teorija
21:00 Priprema za spavanje
21:30 Spavanje
Svak je imao svoju sobu i kolibe od zena i muskaraca su bile razdvojene. Nismo citavu sedmicu smjeli da imamo ikakvog fizickog kontakta sa drugim spolom. Pravo cudno da se cijelu sedmicu vidjas a ne smijes cak ni za ruke drzati. Uglavnom, u ovoj sedmici smo se totalno odmorili, dosta opustili, naucili a ponekad malo i iznervirali (Amina: 'Ja ne mogu ovoliko dugo da sjedim i mirno!' 'Boze, da li ja sad meditiram ili spavam?'). Bilo je nezaboravno iskustvo koje absolutno nismo htjeli propustiti.
Prije nego sto se vratimo kuci, htjeli smo da se jos malo na drugi nacin opustimo t.j. na jednom od Tajskih ostrva. Sad se vec 5 dana odmaramo na Koh Chang. Srecom da imamo televizijuu sobi pa mozemo na miru pratiti Svjetsko Prvenstvo. Mozemo cak uhvatiti Holandsko/ Belgijski kanal sa vijestima, tako da nam zelja da se vratimo kuci svaki dan pomalo raste. jedino steta da nam vrijeme nije bas lijepo. Na jednu ruku mozemo prebrojati sate da je sunce sijalo. Svo ostalo vrijeme je bilo oblacno ili nas je kisa sa plaze otjerala. Tajlandjanima ovo super godi: sto bijelji sto bolje. Ali ovo nije bas nas slika kad pomislimo na tropsko Tajlandsko ostrvo. Razmisljamo o tome da se nekoliko dana ranije vratimo u Bangkok. Tamo se pored Svjetskog Prvenstva, jela i masaza makar jos nesta desava.
P.S. Za svakog ko se pita: u ponedeljak 28. juna u 14.10 sati sljecemo u Amsterdam. U sobutu 3. jula (ako Bog da) stizemo u Bosnu.
Looking for inspiration for your next trip?
Read much more about Tæland on the KILROY travels website


Roxanne Hoi!! Heeell lange stilte van deze kant, maar wat onwijs leuk om jullie verhaal weer te lezen. Ik denk dat ik de kriebels om naar huis te gaan wel herken! Al zou ik nu zelf weer graag terug gaan ;)! Geniet nog even van jullie laatste week! Hopelijk komt de zon nog een beetje tevoorschijn! Liefs uit NL, Roxanne
Darlene Hoop dat jullie de al onvergetelijke reis op een fantastische manier afsluiten... Geniet er nog even van. Ik kan er maandag op Schiphol helaas niet bij zijn, want ik moet werken. Ik zal aan jullie denken en snelll van me laten horen! Dikke kus